Margaret Lampers

Droom je leven, leef je droom!

Maand: december 2016

Oudjaarsdag

Laatste dag van het jaar. De shit laten we achter in 2016, de mooie dingen verwelkomen we.
Wat het nieuwe jaar brengt, weten we nog niet.

Wat ik wel weet is dat je zelf je mate van geluk bepaalt. Dat je zelf de regie en de keuze hebt hoe je met shit omgaat.

Humor, optimisme, positiviteit en liefde is voor mij een bewuste keuze. Dat heeft me het afgelopen jaar geweldig geholpen naast alle lieve mensen om me heen.

Pa en ma ... altijd in mijn gedachten!

Pa en ma … altijd in mijn gedachten!

Dankbaar sluit ik het jaar af met de wetenschap dat mijn ouders nog nooit zo trots op me zijn geweest als dit jaar. Voor hun dood waren ze dat al door de stappen die ik zette. Ik koester de mooie gesprekken van begin dit jaar met m’n moeder over Suriname en de slavernij.
De stille momenten met m’n vader, op de bank zijn filmpjes kijkend.
De dood heeft ons gezin niet ontwricht, maar dichter bij elkaar gebracht. Ook daar ben ik dankbaar voor.

2017:
Mijn missie is dat minder vrouwen slachtoffer worden van stalking. Dat er daardoor geen doden meer vallen!
Plus, ik zet mijn ervaringen in om een verschil te maken hoe je om kunt gaan met zulke heftige situaties als welke wij nog dagelijks meemaken. Hoe je het hoofd boven water houdt met een lach en een traan en werkt aan oplossingen in plaats van je te richten op de problemen.

Dan is het afgelopen jaar niet voor niets geweest.

Overdenking

Soms loopt het allemaal niet zoals je wilt; moet je financieel inleveren, verlies je mensen om je heen en lijkt het alsof het ‘succes’ nooit zal komen.

Als je dan om je heen kijkt, dan zie je pas hoe rijk je eigenlijk bent. Je hebt mensen om je heen die onvoorwaardelijk van je houden, die je steunen bij wat je doet en die je helpen waar ze maar kunnen. Er komen andere mensen op je pad met nieuwe ideeën en die van je houden – gewoon om wie je bent!

Dan blijkt achteraf … financieel komt alles hoe dan ook op z’n pootjes terecht, heb je mensen om je heen waar je van kunt houden en is het leven succesvoller dan je ooit voor mogelijk hebt gehouden.

De vorm is alleen anders dan je van tevoren bedacht had!

Ga waar het leven je brengt

Ga waar het leven je brengt

Vechten zal ik!

Boos
Onmachtig
Onzeker
Gefrustreerd

De beginletters vormen een boog.

Naar wat?

Levenslessen
Intuïtie
Ernst
Fantasie
Dromen
Eerlijkheid

Zonder vertrouwen, geen hoop
Zonder inzicht, geen diepgang
Zonder eerlijkheid, geen waarheid
Zonder liefde, geen gerechtigheid

Toch blijf ik vertrouwen op het systeem, dat me boos en onmachtig maakt. Geen overwinning, zonder gevecht.

Vechten zal ik!

Ongelooflijk en dankbaar

gedicht-lucia

Gedicht en tekening van mijn moeder Lucia Ducastel

20-05-2016 | 20-12-2016

Ongelooflijk.
Meer dan 1,6 miljoen huishoudens hebben naar de documentaire gekeken met als resultaat: een getuigenverklaring!
Zoals ik al eerder zei, meer mensen moeten de dader gezien hebben. Alleen zijn ze zich dat (nog) niet bewust.

Ongelooflijk.
De mensen die hebben meegeleefd de afgelopen maanden, die me een knuffel hebben gegeven, een kop soep gebracht, gewoon een kneepje in m’n hand. De schouders waar ik op mocht uithuilen, de belangstellende kassière die m’n moeder gekend heeft en m’n tranen ziet bij het afrekenen.

Ongelooflijk.
De uren die we met de politie hebben ‘doorgebracht’ op zoek naar antwoorden. De familierechercheurs die ons terzijde staan. De vrouw van Slachtofferhulp die voor ons klaarstaat als we het moeilijk hebben. De familieadvocaat die ons bijstaat in een rechtszaak waar wij geen partij zijn.
Het team van SBS6, Ilse en Irene in het bijzonder, waarmee een speciale band is ontstaan.

Ongelooflijk.
De stroperigheid van het onderzoek naar de brand. De onzekerheid van de stempel brandstichting, terwijl we weten dat de deur niet zomaar midden in de nacht in brand vliegt.

Ongelooflijk.
Hoe snel je ‘ervaringsdeskundige’ wordt in een proces waar je niet om gevraagd hebt.

Ongelooflijk.
De tijd die voorbij vliegt, de klok die gestaag doortikt. Het oudejaar bijna achter ons laat. Een nieuw staat te trappelen om te beginnen. Goede voornemens lijken zo nietszeggend.

Ongelooflijk.
Al 7 maanden zijn voorbij. Toch ben ik dankbaar. Vreemd, maar waar.

Dankbaar voor al het liefs dat ik mocht ontvangen, de warme mensen om me heen, de vele ❤️ onder m’n berichten.
Dankbaar voor de politieagenten die, met alle problemen door bezuinigingen, hun stinkende best doen.
Dankbaar dat zoveel mensen meeleven die voor de brand nog nooit van ons hadden gehoord.
Dankbaar dat mijn lieve ouders voortleven in vele harten!

Laat het licht schijnen! Zou mijn moeder zeggen.
Plaats een ❤️ als reactie als je, net als ik, tegen zinloos geweld bent en dat je gerechtigheid belangrijk vindt.

Voor mijn ouders! Geloof, hoop en liefde.

© 2018 Margaret Lampers

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑