Margaret Lampers

Droom je leven, leef je droom!

Hoe gaat het met je?

20-05-2016 | 20-10-2016

Vandaag alweer 5 maanden geleden: brand in de Gruttostraat.

‘Hoe gaat het nu met je?’ 

Een makkelijke vraag die je ongemerkt aan iemand stelt. Maar als ze het mij vragen, vind ik het de moeilijkste vraag om te beantwoorden, omdat het antwoord zo veelomvattend is.

Het voelt alsof ik in een vacuüm leef. Alsof de 20ste mei nog niet voorbij is, terwijl mijn verstand weet dat het niet zo is. Het komt omdat er een verdachte vastzit die stijf zijn kaken op elkaar houdt.

Hij zegt niks.

De advocaat die bij de verhoren aanwezig moet zijn, schittert in afwezigheid.

Hij zegt eigenlijk ook niks.

Brandstichting is nog niet feitelijk bewezen.

Dus hoe gaat het nu met mij? Geen idee.

Ik leef. Ik adem. Ik ben.

En ik voel mee met anderen die hetzelfde meemaken als ik.

Ben ik zielig? Nee, dat zeker niet.

Ben ik strijdbaar? Ja, dat zeker wel.

Begrijp ik het? Nee, dat zeker niet.

Hoop ik op gerechtigheid? Ja, dat zeker wel.

Mijn moeder droeg een ketting toen ze overleed met geloof, hoop en liefde. Mijn vader zijn trouwring. Samen zijn ze na 64 jaar lief en leed de dood ingejaagd.

Hoe het met mij gaat?

uitvaart-pa-en-ma-197

Stille getuigen

Ik geloof dat liefde alles overwint en hoop op gerechtigheid. De verbondenheid van de trouwring staat voor het vertrouwen daarop. Hun sieraden zijn voor mij het symbool geworden: Semper fidelis.

Deel dit als jij net als ik hoop heb op gerechtigheid. Voor mijn ouders en andere slachtoffers van geweld.

Wil je mij een ❤️ sturen? Graag! Want dat geeft mij kracht om door te gaan.

Plaats die dan onder dit bericht.

2 reacties

  1. Hallo margaret’ ik ken jullie niet persoonlijk maar ik volg jullie met pijn in mijn hart. De uitzending van sbs 6 was heel mooi en ik vind het zo triest wat jullie is overkomen. Daarom wens ik jullie heel veel kracht om verder te gaan in de toekomst. Heel veel sterkte toegewenst vanuit Heerlen????

    • Dank je Hans. Het is een bizar jaar waarin veel gebeurd is. Ongelooflijk om ineens geconfronteerd te worden met de moord op je ouders, terwijl je het nog geen moord mag noemen omdat de brandstichting nog niet bewezen is. Hoe vaak lees je geen bericht dat je denkt ‘wat erg voor die mensen’ en je leven gaat verder. Ineens betreft het mijn eigen ouders. Vreemd gevoel … ze hebben niets misdaan 🙁

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2021 Margaret Lampers

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑